Ken je het gevoel? Zo'n dag waar iedereen alleen maar commentaar op je heeft? Ja, fijn is anders. Het begint soms al 's morgens. Je ligt rustig te slapen en de wekker gaat af, shit! Je sloft naar beneden (half slapend) en daar krijg je de eerste commentaar van de dag! De bemoeizieke moeder die vraagt waarom je gistere je spullen niet hebt opgeruimd...je mompelt iets van...geen tijd en daarop pikt ze natuurlijk weer in. "Hoezo geen tijd! Ik heb veel meer werk hoor meisje!" Veel blablabla dus. Ok, de dag is begonnen, op de bus, weer commentaar! Je staat in de weg en krijgt van één of andere stinkende 50-jarige snorremans te horen: "kindeke, ge staat ier wel ferm in mijne weg zenne!". Ok, incasseren maar die handel.
Op school aangekomen, eerste les van de dag. Taak die wordt teruggegeven; commentaar over eventuele aanpassingen die ik nog kon doen en dat ik nog teveel vermijdbare fouten had gemaakt. Loop naar de maan, denk je dan! Zoveel commentaar, terwijl ik nog zoveel werk in die taak had gestoken en ze echt wel goed is! Tsss ongelofelijk, de muggenzifter.
De dag gaat verder, tweede laag commentaar van een vriendin: "Amai, gij ziet zo bleek en ge hebt zo'n kleine oogskes, precies slecht geslapen é"... alweer alles rustig over je heen laten gaan. Is er dan echt niets positiefs aan deze dag vraag je je dan af!... Nee, dat zal dan wel niet!
Oef, eindelijk het einde van de dag! Vlug op de bus naar huis. Ontspannend bad en liefst geen commentaar meer voor vandaag!
Alles wordt rustig en je denkt bij jezelf: "Wat een dag! Gelukkig loopt hij op zijn einde..."Je dommelt half in slaap...Geen commentaar meer voor vandaag en op naar morgen...
En dan toch weer... : "Heej, slaap je al? Je hebt de vuilniszak niet buiten gezet, vergeetkop die je bent!"
